Met betrekking tot de spelling in dit manuscript heb ik enkele uitzonderingen op de officiële regels van de Nederlandse taal toegepast. Zo vind ik woorden als officieel en gevarieerd lastig leesbaar omdat er een klinkerbotsing plaatsvindt. Ik geef er de voorkeur aan om dergelijke woorden met een trema te schrijven. Bij samengestelde woorden als bonobocultuur, sociaaldarwinist en antinationalisme vindt er evenzeer een botsing plaats. Omwille van de leesbaarheid en toegankelijkheid – denk ook aan mensen met dyslexie en/of een andere taalachtergrond – en bovendien om de twee verschillende delen van de samenstelling niet te verwaarlozen, maar er juist nadruk op te leggen, zet ik er een koppelteken tussen. Een woord als soapoli is zelfs met dwarsstreepje en in context al ontoegankelijk. En wat is de betekenis van volarisch? Een muzikale vleugelbeweging?
Met betrekking tot de castratie van de tussen-n rechtvaardig ik mijn keuze met een fragment uit Moraal (p. 73) van Frank van Pamelen uit zijn bundel Bravo-geroep en enthousiast gefluit:
Al is de taal de prachtigste Religie die ik ken
Ik denk dat het qua spelling Een gebed is zonder n
Behalve met een tussen-(e)n heb ik met seks ook al zo’n moeite. Lijkt me meer iets als bermseks voor keeshondjes. Waartoe dient de x in het nederlandse alfabet? Voor een woord als sex toch? Het inter- en supranationale ondubbelzinnige begrip sex is in onze schijnheilige schaamstreek veranderd in het zure, saaie, droge, preutse, pipse, kneuterige onbegrip seks. Nou moe, geef mij maar de spelling der Nederlandse taal uit mijn geboortejaar 1954 toen de mensen nog aan sex deden.
Eindhoven, 25 juli 2026
Het boek Rob 